| Olanca mukavemetiyle yıkılmaya direnen kemerler |

| Demirci'ye dair bir şiir: Ayazlama |

Sil kırmızısını yüzlerinin

Tezeği, yokluğunu tebeşirin

Eski, ince ve sabunsuzluğunu giysilerinin

Sancıyan mideni de ekmeksizlikten

Unut gitsin çağırma artık geriye

Unut yoksulluğun siyah beyaz lekelerini

Çağır belleğinde kalan “İki Tepe”yi

“Harman Yeri”ni, “Koyu Çayır”ı, taş okulunu

Özlemle anımsa derelerde çimdirdiğin çocukluğunu

Boz bulanık kuraklık günlerinde yaşlılığın

İster acıları gözyaşlarınla yoğur yarana merhem

Dilersen masal tadında anlat çocuklara ayazlanmasınlar.

Rahim Gür

| Issızlığın kapıları |

Hiç bir el açamaz sanki onları...

| Şıranede havut |

| Çardak ve eşyalar |

| Küllükte bir pulluk |

| Eski Kocaköprü |

Diz boyunda, gümüş berraklığında su olmalı ki, kumları gıcırdata gıcırdata, usul usul girsin arabalar, atları sulamaya ıslık çala çala... 

| Zamanı hapsetsin de sanki bir daha hiç açılmasın diye kilitlenmiş gibi |

| Gora: Demirci'nin ahşap kilitleri 3 |

| Kim bilir kaç çocuğun, 'yalayan cennete girermiş' saflığıyla eşiğini aşındırdığı kapı: Eski Cami |

| Şimdilerde 'metruk' hale gelmeye başlayan Eski Cami Mahallesi'nden Köy Meydanı |

| 'Makine' geldi, harman bitti! |

| Masal bilen, mani bilen, türkü bilen, ninni bilen eli öpülesi "nene"ler |

| 1980'li yıllardan bir nostalji: Belediye Bulgur Değirmeni |

| Demirci'nin ilk okulu: Demirci İlkokulu - 1939 |

| Gücünkaya |

| Eski Cami'nin avlusunda gölgelenen bir pamuk dede* |

*Bu çınarın ismi "Hidayet Emmi" imiş. Vefat ettiyse rahmet; yaşıyorsa sağlıklı, hayırlı, uzun ömürler ola...